(04.06.2018) Cukrzyca LADA - lek. med. Przemysław Pala

Mam na imię Krystyna. Mam 70 lat. W 2004 roku zdiagnozowano u mnie cukrzycę typu 2. Była ona wynikiem gwałtownego schudnięcia w ciągu 2 miesięcy o 18 kg do wagi 44 kg. Spadek wagi z kolei był spowodowany nietrafionym leczeniem antybiotykami (zmiana jednego na drugi, itd.). Kolejni lekarze nie byli w stanie stwierdzić przyczyny infekcji i w ciemno przepisywali kolejny antybiotyk. Tyle o przyczynach cukrzycy. Zapisane insuliny (krótko- i długodziałająca) oraz stosowana dieta (obliczanie węglowodanów, kcal w celu dopasowania liczby jednostek insuliny "krótkiej") nie wpływały na stabilizację poziomu cukru we krwi. Ostatecznie w 2017 r. okazało się, że przyczyną wahań glikemii jest nie sugerowane przez lekarzy "folgowanie sobie". Po przeprowadzeniu kolejnych badań okazało się, że jestem chora nie na cukrzycę typu 2, ale typu LADA. Na stronach poświęconych diecie dra Kwaśniewskiego, ani w jego książkach nie spotkałam się z informacjami o stosowaniu żywienia optymalnego do leczenia cukrzycy LADA. W związku z tym uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1) Czy żywienie optymalne może być stosowane przy leczeniu cukrzycy LADA?

2) Czy istnieją pozycje książkowe opisujące zasady diety, metody żywienia oraz zawierająca przykładowe jadłospisy i przepisy posiłków dla cukrzycy LADA?

3) Czy w Państwa ośrodku korzystają z turnusów osoby z cukrzycą LADA i czy znane są Państwu przypadki pozytywnego wpływu żywienia optymalnego na stan zdrowia, w szczególności skutkującego ustabilizowaniem poziomu glikemii?

 Będę wdzięczna za odpowiedź, Pozdrawiam - Krystyna.

 

Szanowna Pani Krystyno,

na łamach miesięcznika”Optymalni” temat cukrzycy poruszałem już kilkakrotnie, ale oczywiście nie da się go w pełni omówić na paru stronach papieru, ponieważ jest on zbyt szeroki. Rzeczywiście ani doktor Kwaśniewski, ani ja nie poruszaliśmy problemu cukrzycy LADA w swoich artykułach, ponieważ stanowi ona niewielki odsetek wszystkich zachorowań. Aby wyjaśnić czym jest cukrzyca typu LADA należy przypomnieć najpierw kilka istotnych informacji, które pozwolą zrozumieć jej istotę. Na wstępie należy zaznaczyć, że mianem cukrzycy określa się nie jedną, ale kilka jednostek chorobowych, których wspólną cechą jest podwyższony poziom glukozy we krwi i utrata kontroli nad regulacją metabolizmu węglowodanów. Cukrzyca była znana już przed setkami lat, nawet w starożytności, a rozpoznawana była na podstawie objawów, które pojawiały się w sposób gwałtowny, głównie wzmożonemu pragnieniu, częstomoczowi, utracie masy ciała i słodkawemu posmakowi moczu. Przez wieki choroba ta była rozpoznawana tylko u dzieci. W XIX wieku odkryto, że przyczyną choroby jest niedobór insuliny- hormonu przyspieszającego przenikanie glukozy z krwi do komórek i jej spalanie. Dzisiaj wiemy, że aby rozwinęła się taka cukrzyca musi wystąpić pewna skłonność genetyczna. Również w tym samym wieku zauważono, że pojawił się nowy rodzaj cukrzycy występujący u ludzi dorosłych i zazwyczaj otyłych, którego wcześniej nie znano. W tym też czasie nastąpiło raptowne zwiększenie spożycia cukru rafinowanego i coraz powszechniej występowała otyłość, ponieważ zwiększyła się liczba ludzi dobrze sytuowanych. Miało to związek z początkiem rewolucji przemysłowej i bogacenia się społeczeństw. Tę nowo odkrytą chorobę nazwano dla odróżnienia cukrzycą typu II. Początkowo stanowiła ona niewielką ilość zachorowań, natomiast dzisiaj stanowi ich przytłaczającą większość (ponad 90%). W cukrzycy tej nie występuje niedobór insuliny, ale nawet jej nadmiar, a mimo tego poziom glukozy we krwi wzrasta. Jest to spowodowane zbyt wysoką podażą węglowodanów w diecie, które wymuszają zwiększone wydzielanie insuliny przez trzustkę. Po pewnym czasie komórki uodparniają się na insulinę i przestaje ona działać. Dzisiaj powszechnie przyjmuje się, że ten typ cukrzycy uwarunkowany jest trybem życia. Obecnie oprócz tych dwóch podstawowych typów wyróżnia się kilka innych o różnym podłożu, są to na przykład cukrzyca ciężarnych, polekowa czy LADA ( z ang. Latent Autoimmune Diabetes of Adult= utajona autoimmunologiczna cukrzyca dorosłych) . Ta ostatnia jest swoistą krzyżówka cukrzycy typu I i II. Pojawia się ona u osób dorosłych i często jest mylnie rozpoznawana jako typ II, ponieważ pierwsze objawy są skryte i pojawiają się powoli. Często przez długi czas nie są one zauważane. Istotą tej odmiany cukrzycy jest podobnie jak w typie I niedobór insuliny. Organizm wytwarza przeciwciała, które niszczą komórki beta trzustki odpowiedzialne za produkcję insuliny. W rezultacie insulina nie jest przez nie wydzielana, a poziom glukozy we krwi wzrasta. Ten sam mechanizm wywołuje cukrzycę typu I u dzieci i nastolatków. Cukrzyca typu LADA jest więc właściwie rodzajem cukrzycy typu I u dorosłych. Co jednak zasadniczo odróżnia cukrzycę LADA od klasycznej cukrzycy typu I, to stopniowy, powolny proces niszczenia komórek trzustki, często trwający latami, z rosnącą stopniowo glikemią. Brak gwałtownie manifestujących się objawów choroby zbliża z kolei cukrzycę typu LADA do cukrzycy typu II. Klasyczne leczenie cukrzycy tego typu polega na podawaniu insuliny i wyliczaniu wymienników węglowodanowych.

Oczywiście w Arkadii Lido przebywali już pacjenci z taką cukrzycą, ponieważ stanowią oni kilka procent wszystkich dorosłych chorych, a ta jednostka jest reprzentowana w naszym ośrodku z dużą częstotliwością. Zasady żywienia w tym typie cukrzycy nie odbiegają od ogólnych zasad Żywienia Optymalnego, chociaż wymagają pewnej indywidualizacji i stosunkowo dokładnego przestrzegania. Przed przejściem na Dietę Optymalną należy się z nią dobrze zapoznać i skonsultować z lekarzem obeznanym w tej metodzie leczenia. To ostatnie jest szczególnie istotne ponieważ już w pierwszych dniach stosowania diety dochodzi do radykalnego zmniejszenia zapotrzebowania na insulinę i zachodzi potrzeba redukcji przyjmowanych dawek. U osób dotkniętych LADA praktycznie zawsze pozostaje szczątkowa aktywność wysp trzustki i zachowana niewielka produkcja insuliny. Stosując dietę doktora Kwaśniewskiego do zaspokojenia dziennego zapotrzebowania wystarcza jedynie 10 jednostek insuliny. Jeżeli Pani trzustka zachowała takie rezerwy to po przejściu dietę bardzo szybko można będzie zrezygnować z leczenia farmakologicznego. W przypadkach w których produkcja trzustkowa jest mniejsza zachodzi konieczność podawania niewielkich dawek.

lek. med. Przemysław Pala