Prawidłowe leczenie cukrzycy typu I 

Nazwa cukrzycy typu I jest związana z jej podłożem metabolicznym, tzn. niedoborem endogennej (własnej) insuliny, co powoduje wzrost poziomu glukozy we krwi. W związku z tym konieczne jest podawanie tego hormonu z zewnątrz. Współcześnie w  leczeniu cukrzycy stosuje się przede wszystkim leki doustne, które często są jednak nieskuteczne: chory nie reaguje na nie zwiększeniem wydzielania insuliny przez trzustkę, ponieważ brak jest komórek, które ją produkują. U wszystkich osób dotkniętych cukrzycą typu I daje się natomiast stwierdzić przeciwciała przeciwko komórkom wysp trzustki, produkującym insulinę, co kwalifikuje ją do chorób z autoagresji. Przeciwciała występują we krwi przed wystąpieniem pierwszych objawów lub na początku choroby, później znikają. Spożywanie bardzo dużych ilości węglowodanów wymusza na organizmie produkcję i wydzielanie z trzustki zbyt dużych ilości insuliny, aby utrzymać poziom glukozy w bezpiecznych granicach. Fabrykami insuliny są tzw. komórki beta wysp trzustki, które przy wzmożonym wydzielaniu insuliny są rozpoznawane przez układ odpornościowy jako wadliwe i niszczone przez przeciwciała. Gdy dojdzie już do prawie całkowitego zniszczenia wysp trzustki, poziom przeciwciał spada. W tym czasie chory posiada zbyt mało własnej insuliny, aby pokryć zapotrzebowanie i musi przyjmować insulinę z zewnątrz. Przy diecie cukrzycowej zapotrzebowanie na ten hormon wynosi ok. 0,5 jednostki na kilogram masy ciała. Dieta cukrzycowa oparta na wymiennikach węglowodanowych jest swego rodzaju pułapką dla chorych, ponieważ z jednej strony zmusza pacjenta do przyjmowania insuliny, z drugiej natomiast, przyjmując insulinę, trzeba spożywać cukry, aby nie dopuścić do zbytniego spadku poziomu glukozy we krwi. Po kilku, kilkunastu latach trwania choroby i stosowania klasycznej diety cukrzycowej, często dochodzi do ponownego uruchomienia układu autoimmunologicznego, tym razem przeciwko podawanej z zewnątrz insulinie, ponieważ jej poziom we krwi jest zbyt wysoki. Wtedy konieczne staje się zwiększenie ilości przyjmowanej insuliny do ok. 1 jednostki na kilogram masy ciała, ponieważ część z niej jest szybko niszczona i nie zdąży zadziałać. W tym czasie nieskuteczna jest również insulina długo działająca, gdyż ulega rozłożeniu przed szczytem działania. Obecnie problem ten częściowo mogą rozwiązywać pompy insulinowe, jednak nie dają one zazwyczaj pełnej stabilizacji glikemii, ze względu na stosowaną dietę.

Czy możliwe jest pełne wyleczenie cukrzycy typu I?

Leczenie cukrzycy typu I stało się możliwe dzięki poznaniu metabolizmu człowieka, które umożliwiło stworzenie metody dietetycznego prowadzenia chorych. Metodą tą jest żywienie optymalne. Pełne wyleczenie, przez co rozumiemy stabilne poziomy glukozy bez przyjmowania leków, udaje się osiągnąć prawie zawsze, gdy chorzy nie wytwarzają jeszcze przeciwciał przeciwko przyjmowanej insulinie. Z naszego doświadczenia wynika, że w cukrzycy typu I udaje się odstawić insulinę u około 20% chorych. Jest to spowodowane tym, że większość chorych ma w znacznym stopniu zniszczone komórki trzustki odpowiedzialne za produkcję insuliny. Żywienie optymalne zmniejsza zapotrzebowanie na insulinę do koło 10% ale jest ona nadal potrzebna. Dieta w cukrzycy powinna zapewnić minimalną ilość węglowodanów dla danej osoby. Podstawowym warunkiem osiągnięcia sukcesu w walce z cukrzycą jest dokładne przestrzeganie zasad żywienia optymalnego. Pacjenci muszą rozumieć istotę choroby, potrafić precyzyjnie przeliczać wartości B : T : W w zjadanych produktach i komponować posiłki, a także umieć samodzielnie dawkować podawaną insulinę. Tego właśnie uczymy w czasie turnusu w Arkadii Lido w Jastrzębiej Górze, w trakcie których lekarz ustala indywidualne proporcje dietetyczne i odpowiada za zmniejszenie ilości przyjmowanej insuliny. Najlepiej rozpocząć leczenie cukrzycy w Arkadii, gdzie mamy pewność, że pacjent otrzymuje odpowiednio zbilansowane posiłki. Na codziennych wykładach dietetycy uczą jak prawidłowo komponować posiłki po powrocie do domu oraz jakie produkty powinna zawierać właściwie zbilansowana dieta w cukrzycy.

Jak uchronić się przed chorobą cywilizacyjną?

Cukrzyca typu II jest chorobą cywilizacyjną, związaną z rozwojem i poprawą bytu współczesnych społeczeństw. Na cukrzycę typu II chorują osoby o określonych upodobaniach kulinarnych, które lubią dużo i dobrze zjeść. Dieta takich osób składa się zarówno z produktów zwierzęcych – tłustych mięs, jak i roślinnych – produktów mącznych i owocowych. Dostarczają one około 40% energi ze zjadanych tłuszczów i podobnie z węglowodanów. Ponieważ wolne kwasy tłuszczowe są wykorzystywane preferencyjnie przez większość tkanek, to pokrywają one prawie całe zapotrzebowanie na energię. Cukry natomiast przetwarzane są przy udziale insuliny na materiały zapasowe. Z tej przyczyny, jeszcze przed wystąpieniem pełnoobjawowej choroby, mamy do czynienia z hiperinsulinemią. Utrzymujący się podwyższony poziom insuliny we krwi powoduje częste niedocukrzenia, nie dopuszczając jeszcze do znacznych wzrostów glikemii. Objawia się to napadami wilczego głodu w 2-3 godziny po posiłku, czyli na szczycie działania endogennej insuliny. Zazwyczaj choroba zostaje wykryta w 2 jej etapie, kiedy to mimo wysokiego stężenia tego hormonu, wzrasta poziom glukozy we krwi, dając już charakterystyczne objawy (częstomocz, pragnienie, wzmożoną potliwość). Jest to spowodowane defektem receptora HIR-A, u chorych na cukrzycę stwierdza się dodatkowo występowanie receptora HIR-B, co zwiększa nieco wrażliwość tkanek. Tak więc w tym czasie mamy wysoki poziom zarówno glukozy jak i insuliny (pierwotne upośledzenie sekrecji hormonu jest rzadkie). Początkowo możliwa jest stabilizacja glikemii pochodnymisulfonylomocznika, następnie włączyć trzeba (ze wzrostem oporności tkanek) biguanidy. Po kilku, kilkunastu latach trwania choroby poziom endogennej insuliny ulega obniżeniu, co pociąga za sobą stałą hiperglikemię. Jest to spowodowane wyczerpaniem się możliwości kompensacyjnych komórek β wysp trzustki. Na tym (trzecim) etapie możliwa jest jedynie insulinoterapia. Czwartą fazą choroby, do której nie zawsze dochodzi, jest uruchomienie odpowiedzi immunologicznej przeciwko podawanej insulinie. Sygnałem, że doszło do takiej sytuacji jest raptowne zwiększenie zapotrzebowania na ten hormon.

Jak wygląda żywienie optymalne w cukrzycy?

Mechanizmem napędzającym rozwój choroby jest oczywiście spożywanie dużych ilości węglowodanów, co jest jednym z zaleceń leczniczych. Chorym zaleca się oczywiście redukcję masy ciała, ale jest to prawie niemożliwe przy zalecanej diecie, ze względu na silne działanie anaboliczne insuliny, która, jak wiadomo, bardzo przyspiesza lipogenezę. Podstawowym założeniem diety optymalnej, która ma na celu wyleczenie z cukrzycy, jest oczywiście ograniczenie spożycia węglowodanów do około 0,8g/kg masy ciała. Przy takiej ilości, czyli 50-70g/dobę, zapotrzebowanie na insulinę wynosi od 6-10 jednostek, co w mało zaawansowanej chorobie pozwala na natychmiastowe odstawienie leków przeciwcukrzycowych. Spadek zapotrzebowania na insulinę może doprowadzić do szybkiej normalizacji glikemii. W ustabilizowaniu stężenia glukozy we krwi bardzo ważną rolę odgrywa również jej antagonista -glukagon. Dzięki obniżeniu stężenia insuliny mamy do czynienia ze zwiększonym wydzielaniem glukagonu. Dochodzi do osiągnięcia równowagi między nimi i zamknięcia wychyleń glikemii w stosunkowo wąskich granicach, między 100 a 140 mg% w ciągu doby. Pozornym paradoksem na żywieniu optymalnym jest występowanie wyższych poziomów cukru na czczo, przed pierwszym posiłkiem. W świetle przytoczonych powyżej faktów staje się to jednak oczywiste. Po wypoczynku nocnym i długim odstępie od przyjęcia ostatniego pokarmu, stężenie insuliny spada, pociągając za sobą wyrzut glukagonu z komórek α i pobudzenie glikogenolizy. Czynnikiem dodatkowym jest tutaj wzrost produkcji katecholamin, związany z rytmem dobowym. Po spożyciu śniadania obserwujemy spadek poziomu glukozy, ponieważ uaktywniają się komórki β. Przedstawione powyżej procesy są oczywiście pewnym uogólnieniem, w praktyce mamy bowiem do czynienia z różnorakimi sytuacjami i każdy chory musi być traktowany indywidualnie. Ważnym elementem, o którym nie można zapominać w leczeniu cukrzycy żywieniem optymalnym, jest odpowiednie zbilansowanie pozostałych składników odżywczych, a zwłaszcza białka. Jest ono oczywiście materiałem budulcowym i powinno się go dostarczać tyle, ile jest potrzebne do procesów regeneracyjnych. Według WHO człowiek zużywa na dobę od 0,5-0,7 białka na kg masy ciała. Podaż przekraczająca znacznie tą ilość będzie wymuszała na organizmie uruchomienie procesów glukoneogenezy, co może skutkować rozchwianiem glikemii. Objawem nadmiernego spożycia białka są zazwyczaj znacznie podwyższone poranne poziomy glukozy.

Skuteczne leczenie cukrzycy w Arkadii Lido

W Arkadii Lido praktykujemy indywidualne podejście lekarza do każdego pacjenta i decyzje o obniżeniu podawanej insuliny podejmujemy na podstawie kilkudniowych profilów glikemicznych. Tempo i skuteczność redukcji leczenia farmakologicznego zależy od kilku czynników. Pierwszym i najważniejszym, a często przeoczanym problemem jest samo podejście chorego. Trzeba pamiętać, że chorzy na cukrzycę typu II są mało zdyscyplinowani i często świadomie nieściśle stosują żywienie optymalne, folgując swoim zachciankom i zapominając o najważniejszych zasadach diety w cukrzycy. Są też mało wytrwali i brak im konsekwencji. Zdarza się, że rezygnują z diety, bo nie mogą spożywać ulubionych produktów. Niejednokrotnie okłamują otocznie podjadając po kryjomu, dlatego muszą być dobrze uświadomieni co do zasad żywienia optymalnego i chcieć dokładnie je stosować. Pacjenci sami powinni umieć stosować dietę w cukrzycy. Naukę najlepiej rozpocząć w Arkadii Lido, jeżeli istnieje taka możliwość. Drugim, ważnym rokowniczo czynnikiem jest etap choroby w jakim rozpoczęto dietę. Naturalnie im wcześniej tym lepiej. W Arkadii Lido w Jastrzębiej Górze od marca 2002 roku na turnusach 1- i 2- tygodniowych przebywało kilka tysięcy osób chorych na cukrzycę typu II.  W trakcie pobytu w ośrodku całkowite odstawienie leków doustnych i insuliny uzyskano u 67% pacjentów, co należy uznać za wynik bardzo dobry w porównaniu z leczeniem konwencjonalnym.

  • phoca_thumb_l_88.jpg
  • phoca_thumb_l_89.jpg
  • phoca_thumb_l_94.jpg
  • phoca_thumb_l_96.jpg
  • phoca_thumb_l_98.jpg
  • phoca_thumb_l_99.jpg
  • phoca_thumb_l_129.jpg
  • phoca_thumb_l_133.jpg
  • phoca_thumb_l_134.jpg
  • phoca_thumb_l_137.jpg
  • phoca_thumb_l_138.jpg
  • phoca_thumb_l_143.jpg
  • phoca_thumb_l_144.jpg
  • phoca_thumb_l_147.jpg
  • phoca_thumb_l_162.jpg
  • phoca_thumb_l_163.jpg
  • phoca_thumb_l_178.jpg
  • phoca_thumb_l_180.jpg
  • phoca_thumb_m_88.jpg
  • phoca_thumb_m_89.jpg
Nasz ośrodek jest upoważniony do organizowania turnusów rehabilitacyjnych z dofinansowaniem z MOPS lub PFRON.

PFRON

 

Kontakt z Nami

Akademia Zdrowia ArkadiaLido
ul. Derdowskiego 8
84-104 Jastrzębia Góra

telefon: 587744593 lub 586749714

fax: 587279874

e-mail: arkadialido@op.pl


Formularz kontaktowy

Mapa dojazdu